اختلاف ذی‌نفعان در بیمه عمر و تعیین دریافت‌کننده

بیمه‌گذار ۵۸ ساله اهل تبریز که ۱۲ سال پیش بیمه عمر ۲۰ ساله با سرمایه فوت ۶۰۰ میلیون تومان تهیه کرده بود، بر اثر سکته قلبی فوت کرد. در بیمه‌نامه، همسر به‌عنوان ذی‌نفع اول و دو فرزند به‌عنوان ذی‌نفعان دوم (با نسبت مساوی) معرفی شده بودند. هم‌زمان، پدر بیمه‌گذار که از او جداً زندگی می‌کرد، ادعای دریافت بخشی از سرمایه کرد و اختلاف حقوقی میان ذی‌نفعان شکل گرفت.

پدر بیمه‌گذار ادعا کرد طبق قانون ارث، وی نیز سهم ارثی از سرمایه بیمه عمر دارد و تعیین ذی‌نفعان در بیمه‌نامه نافی حقوق قانونی وراث است. همسر و فرزندان نیز ادعا کردند که تعیین ذی‌نفع در بیمه‌نامه قطعی است و طبق ماده ۱۳ قانون بیمه، پرداخت به ذی‌نفع معین قطعی است. شرکت بیمه به دلیل اختلاف حقوقی میان وراث، پرداخت را متوقف کرد و اعلام نمود تا رأی دادگاه، تسویه انجام نمی‌شود.

کارشناس بیمه‌مچ با مشورت وکیل تخصصی حقوق بیمه، استناد به ماده ۱۳ قانون بیمه و رویه قضایی دیوان عالی کشور که سرمایه بیمه عمر به ذی‌نفعان معین تعلق می‌گیرد و جزء ترکه محسوب نمی‌شود، به پرونده ارائه کرد. هم‌زمان نامه‌ای به شرکت بیمه ارسال شد و درخواست شد بر اساس سند ذی‌نفعی بیمه‌نامه، پرداخت را به همسر و دو فرزند انجام دهد. در صورت امتناع، ثبت شکایت به مراجع قضایی برنامه‌ریزی شد.

شرکت بیمه پس از دریافت مستندات حقوقی و نامه وکیل، سرمایه فوت ۶۰۰ میلیون تومان را ظرف ۲۱ روز کاری به همسر (۳۰۰ میلیون تومان) و دو فرزند (هر کدام ۱۵۰ میلیون تومان) تسویه کرد. دادگاه نیز پس از رسیدگی، ادعای پدر را به دلیل ماهیت قرارداد بیمه عمر و تعیین ذی‌نفع، رد کرد. کل فرایند از اعلام فوت تا تسویه ۲۸ روز طول کشید.