واژه‌نامه بیمه

شخص یا سازمانی که بیمه‌نامه را خریداری می‌کند و حق بیمه را پرداخت می‌نماید. بیمه‌گذار می‌تواند خود بیمه‌شده نیز باشد.

شخص یا سازمانی که تحت پوشش بیمه قرار دارد و در صورت وقوع خسارت، حق دریافت غرامت دارد.

مبلغی که بیمه‌گذار در ازای پوشش بیمه‌ای به شرکت بیمه پرداخت می‌کند. حق بیمه می‌تواند سالانه، ماهانه یا یک‌باره پرداخت شود.

درصدی از خسارت که بیمه‌گذار خود پرداخت می‌کند و شرکت بیمه مابقی را جبران می‌نماید. فرانشیز بالاتر یعنی حق بیمه پایین‌تر.

تخفیفی که به بیمه‌گذارانی که در سال‌های قبل خسارت ثبت نکرده‌اند تعلق می‌گیرد. در بیمه شخص ثالث تا ۷۰ درصد قابل اعمال است.

مدت زمانی پس از صدور بیمه‌نامه که باید بگذرد تا برخی پوشش‌ها فعال شوند. در بیمه درمان معمولاً ۱ تا ۶ ماه است.

حداکثر مبلغی که شرکت بیمه در طول دوره بیمه برای جبران خسارت پرداخت می‌کند. این سقف توسط بیمه مرکزی تعیین می‌شود.

ارزش روز دارایی بیمه‌شده در زمان صدور بیمه‌نامه که بر اساس آن مبلغ بیمه و خسارت تعیین می‌شود.

مواردی که در بیمه‌نامه پوشش داده نمی‌شوند و شرکت بیمه مسئولیت جبران آن‌ها را ندارد. استثنائات در بیمه‌نامه ذکر می‌شوند.

فرایند ثبت نهایی بیمه‌نامه توسط شرکت بیمه پس از تکمیل اطلاعات و پرداخت حق بیمه. بیمه‌نامه صادرشده دارای کد پیگیری است.

جریمه‌ای که در صورت عدم تمدید به‌موقع بیمه اجباری شخص ثالث به ازای هر روز عدم پوشش محاسبه و اعمال می‌شود.

خسارت جانی یا مالی که به اشخاص ثالث در اثر حادثه رانندگی وارد می‌شود و توسط بیمه شخص ثالث جبران می‌گردد.

نهاد ناظر بر صنعت بیمه در ایران که نرخ‌ها، قوانین و آیین‌نامه‌های بیمه را تعیین و بر فعالیت شرکت‌های بیمه نظارت می‌کند.

شخص یا شرکت دارای مجوز که محصولات چندین شرکت بیمه را ارائه و مقایسه می‌کند تا بیمه‌گذار بهترین گزینه را انتخاب نماید.

سودی که در بیمه عمر و سرمایه‌گذاری بر اساس عملکرد شرکت بیمه به بیمه‌گذار تعلق می‌گیرد و معاف از مالیات است.

شخصی که در صورت فوت یا حادثه بیمه‌شده، سرمایه بیمه را دریافت می‌کند. ذی‌نفعان در بیمه عمر معرفی می‌شوند.

سند رسمی قرارداد میان بیمه‌گذار و شرکت بیمه است که تعهدات، پوشش‌ها، سقف تعهدات، حق بیمه و مدت اعتبار بیمه را مشخص می‌کند. بیمه‌نامه پس از پرداخت حق بیمه صادر و در سامانه اینمیبا ثبت می‌گردد.

سندی که برای اصلاح یا تغییر اطلاعات و شرایط بیمه‌نامه اصلی صادر می‌شود؛ مانند تغییر مالک، تغییر پلاک یا افزودن پوشش تکمیلی. الحاقیه بخشی از بیمه‌نامه اصلی محسوب و دارای کد رهگیری مستقل است.

بازگرداندن بخشی از حق بیمه پرداختی به بیمه‌گذار در صورت لغو بیمه‌نامه پیش از پایان دوره اعتبار است. مبلغ مسترد شده بر اساس روزهای باقیمانده، کسر هزینه صدور و خسارت‌های احتمالی محاسبه می‌شود.

صدور آنی و الکترونیکی بیمه‌نامه بلافاصله پس از تکمیل اطلاعات و پرداخت حق بیمه به‌صورت برخط است. این خدمات در بیمه شخص ثالث، بدنه خودرو و مسافرتی توسط کارگزاران برخط و شرکت‌های بیمه ارائه می‌شود.

نوعی بیمه‌نامه است که تمام مراحل صدور، صدور الحاقیه و تمدید به‌صورت الکترونیکی و بدون نیاز به مراجعه حضوری انجام می‌شود. بیمه الکترونیکی در سامانه اینمیبا بیمه مرکزی ثبت و دارای اعتبار قانونی مشابه نسخه کاغذی است.

ترکیب فناوری اطلاعات و صنعت بیمه است که با استفاده از هوش مصنوعی، پلتفرم‌های برخط و تحلیل داده، فرایندهای استعلام، صدور و خسارت را تسریع و کارآمدتر می‌کند. اینشورتک نقش پررنگی در کاهش هزینه و افزایش دسترسی به بیمه در ایران دارد.

فرایند بررسی فیزیکی دارایی بیمه‌شده پس از اعلام خسارت توسط کارشناس شرکت بیمه برای تعیین میزان خسارت و علت وقوع است. بازرسی خسارت مبنای محاسبه غرامت و در بیمه بدنه خودرو، اموال و مهندسی الزامی است.

شخص حقیقی دارای پروانه کارشناسی رسمی دادگستری در رشته‌های مرتبط با خودرو، اموال یا مهندسی است که در موارد اختلاف میان بیمه‌گذار و شرکت بیمه، نظریه فنی ارائه می‌دهد. نظریه کارشناس رسمی در مراجع قضایی دارای اعتبار است.

روش محاسبه مبلغ غرامت بر اساس ارزش روز دارایی، میزان خسارت، فرانشیز و کسر استهلاک قطعات است. در بیمه بدنه خودرو، فرمولاسیون خسارت توسط بیمه مرکزی تعیین و بر اساس نرخ قطعات روز محاسبه می‌شود.

صندوقی است که بخشی از حق بیمه شخص ثالث را دریافت و خسارت‌های جانی واردشده در حوادث رانندگی را در مواردی مانند فرار راننده، عدم شناسایی مقصر یا گیر نبودن بیمه‌نامه معتبر جبران می‌کند. این صندوق توسط بیمه مرکزی اداره می‌شود.

پوششی در بیمه بدنه یا بیمه‌نامه جداگانه که خسارت جانی و نقص عضو سرنشینان خودرو در حادثه رانندگی را تا سقف مشخص جبران می‌کند. این پوشش به‌صورت اختیاری یا الحاقیه به بیمه‌نامه اصلی قابل افزودن است.

برچسب یا نشان اعتبار بیمه‌نامه شخص ثالث است که در گذشته روی شیشه خودرو الصاق می‌شد و اکنون به‌صورت الکترونیکی در سامانه راهور و اینمیبا قابل استعلام است. عدم داشتن پلاک بیمه معتبر موجب جریمه و عدم تعویض پلاک می‌شود.

درصدی است که در بیمه بدنه خودرو بر اساس نوع خودرو، مدل، میزان استهلاک و سقف تعهدات برای محاسبه حق بیمه اعمال می‌شود. ضریب بدنه توسط بیمه مرکزی تعیین و در نرم‌افزار صدور شرکت‌های بیمه اعمال می‌گردد.

کاهش ارزش دارایی بیمه‌شده بر اساس سن و فرسودگی آن در زمان صدور یا خسارت است. در بیمه بدنه خودرو، کاهش ارزش قطعات در فرمولاسیون خسارت اعمال و باعث می‌شود غرامت کمتر از ارزش قطعات نو باشد.

خودرو نو و بدون کارکرد است که در بیمه بدنه بدون اعمال کاهش ارزش قطعات صادر می‌شود و در صورت خسارت، غرامت بر اساس قطعات نو محاسبه می‌گردد. این شرایط معمولاً فقط در سال اول صدور خودرو اعمال می‌شود.

بیمه‌نامه‌ای است که برای گروهی از افراد تحت پوشش یک کارفرما یا سازمان صادر می‌شود و شامل تخفیف گروهی ۱۰ تا ۳۰ درصد نسبت به نرخ انفرادی است. این نوع بیمه در درمان تکمیلی و حوادث کارکنان کاربرد فراوانی دارد.

پوششی در بیمه درمان تکمیلی است که هزینه‌های زایمان، سزارین، مراقبت‌های پیش از زایمان و پس از آن را تا سقف مشخص جبران می‌کند. این پوشش معمولاً دارای دوره انتظار ۹ تا ۱۲ ماه است و باید پیش از بارداری تهیه شود.

مراکز درمانی دارای قرارداد با شرکت بیمه هستند که خدمات درمانی به بیمه‌شدگان بدون نیاز به پرداخت نقدی یا با کسر فرانشیز ارائه می‌دهند. استفاده از بیمارستان همکار باعث تسریع تسویه خسارت و کاهش هزینه‌های جیبی بیمار می‌شود.

مبلغی است که بیمه‌گذار در صورت لغو بیمه عمر پیش از پایان مدت قرارداد دریافت می‌کند و شامل بخشی از حق بیمه پرداختی به‌علاوه سود انباشته است. ارزش بازخرید در سال‌های نخست به دلیل کسر هزینه صدور، کمتر از مجموع حق بیمه پرداختی است.

نرخ سودی است که شرکت بیمه در قرارداد بیمه عمر تضمین می‌کند و فارغ از عملکرد سرمایه‌گذاری، به انباشت بیمه‌گذار تعلق می‌گیرد. این نرخ توسط بیمه مرکزی تعیین و در آیین‌نامه بیمه عمر شفاف‌سازی شده است.

مسئولیت قانونی شخص در برابر خسارت واردشده به دیگری است که بدون نیاز به قرارداد و بر اساس قانون مسئولیت مدنی مصوب ۱۳۳۳ ایجاد می‌شود. در ضمان قهری، شخص مقصر باید خسارت زیان‌دیده را جبران کند حتی اگر بین آن‌ها رابطه قراردادی وجود نداشته باشد. بیمه مسئولیت مدنی، پوشش این مسئولیت را برای بیمه‌گذار فراهم می‌کند.

خطا یا کوتاهی در انجام وظایف حرفه‌ای توسط شخص دارای تخصص است که در نتیجه آن، خسارت به مراجع یا ذی‌نفعان وارد می‌شود. خطای حرفه‌ای در مشاغلی مانند پزشکی، مهندسی، حسابداری، وکالت و داروسازی رخ می‌دهد و بیمه مسئولیت حرفه‌ای پوشش خسارت ناشی از آن را تأمین می‌کند.

آسیب به جسم و جان اشخاص شامل فوت، نقص عضو، صدمات جسمی و هزینه‌های درمانی است که در اثر عمل بیمه‌گذار به شخص ثالث وارد می‌شود. بیمه مسئولیت مدنی، خسارت جانی را تا سقف تعهدات مشخص‌شده در بیمه‌نامه جبران می‌کند و شامل پرداخت دیه و هزینه درمان مجروحان است.

آسیب به اموال و دارایی اشخاص ثالث شامل خودرو، ساختمان، کالا و تجهیزات است که در اثر فعالیت بیمه‌گذار وارد می‌شود. بیمه مسئولیت مدنی، خسارت مالی را تا سقف تعهدات مالی مندرج در بیمه‌نامه جبران می‌کند. سقف خسارت مالی معمولاً جدا از سقف خسارت جانی تعیین می‌شود.

فرایند بازگرداندن محصول معیوب یا خطرناک از بازار به منظور جلوگیری از ورود خسارت به مصرف‌کنندگان است. هزینه فراخوان شامل اطلاع‌رسانی، جمع‌آوری، تعویض یا بازپرداخت محصول است و به‌صورت الحاقیه به بیمه مسئولیت محصول قابل افزودن است. فراخوان داوطلبانه پیش از وقوع حادثه، مسئولیت کیفری تولیدکننده را کاهش می‌دهد.

اساس قانونی که مسئولیت جبران خسارت بر آن استوار است و در بیمه‌نامه مسئولیت مدنی تعیین می‌شود. مبانی رایج شامل تقصیر، مسئولیت مطلق و ضمان قهری است که هرکدام شرایط اثبات و جبران خسارت متفاوتی دارند. مبنای مسئولیت در شرایط خاص بیمه‌نامه ذکر و بر پوشش بیمه تأثیر مستقیم دارد.

عدم رعایت احتیاط و مراقبت لازم توسط شخص متعارف در شرایط مشابه است که منجر به ورود خسارت به دیگری می‌شود. تقصیر مبنای اصلی مسئولیت مدنی در قانون ایران است و شخص مقصر باید خسارت واردشده را جبران کند. بیمه مسئولیت مدنی، خسارت ناشی از تقصیر بیمه‌گذار را تحت پوشش قرار می‌دهد.

انجام آگاهانه و عمدی عمل زیان‌بار که منجر به ورود خسارت به دیگری می‌شود. خسارت ناشی از فعل عمدی معمولاً از پوشش بیمه مسئولیت مدنی مستثنی است و شخص عامل باید شخصاً مسئولیت جبران آن را بر عهده بگیرد. تمایز میان عمد و تقصیر در تعیین پوشش بیمه اهمیت حقوقی دارد.

پذیرش آگاهانه و داوطلبانه ریسک توسط زیان‌دیده پیش از وقوع حادثه است که می‌تواند مسئولیت بیمه‌گذار را در جبران خسارت کاهش یا ساقط کند. اگر زیان‌دیده با آگاهی کامل از خطر، آن را بپذیرد و آسیب ببیند، ادعای خسارت علیه مسئول مدنی محدود می‌شود. این دفاع در پرونده‌های خسارت مسئولیت مدنی مورد استناد قرار می‌گیرد.

مسئولیت جبران خسارت بدون نیاز به اثبات تقصیر است که در فعالیت‌های پرخطر مانند تولید مواد خطرناک، نگهداری حیوانات وحشی و فعالیت‌های صنعتی خاص اعمال می‌شود. در مسئولیت مطلق، صرف وقوع خسارت از فعالیت شخص، مبنای مسئولیت محسوب می‌شود و بیمه مسئولیت مدنی پوشش مخصوص برای این مبانی ارائه می‌دهد.

آسیب به آبرو، اعتبار، احساسات و موقعیت اجتماعی شخص است که در اثر افترا، انتشار اخبار کذب یا نقض حقوق شخصیه وارد می‌شود. خسارت معنوی در قانون مسئولیت مدنی ایران قابل جبران است و بیمه مسئولیت مدنی با الحاقیه می‌تواند پوشش آن را تأمین کند. محاسبه مبلغ خسارت معنوی بر عهده دادگاه است.

هزینه‌های قضایی، وکالت، کارشناسی و دادرسی است که در پیگیری پرونده خسارت مسئولیت مدنی به بیمه‌گذار تحمیل می‌شود. بسیاری از بیمه‌نامه‌های مسئولیت مدنی، هزینه دادگاه را با شرط قبولی توسط شرکت بیمه پیش از طرح دعوی، تحت پوشش قرار می‌دهند. این هزینه‌ها معمولاً جدا از سقف تعهدات اصلی محاسبه می‌شوند.

حداکثر مبلغی که شرکت بیمه در طول دوره بیمه برای جبران خسارت مسئولیت مدنی پرداخت می‌کند و به‌صورت جداگانه برای خسارت جانی و مالی تعیین می‌شود. سقف تعهدات بر اساس ریسک حرفه، اندازه کسب‌وکار و الزامات قانونی انتخاب می‌شود و افزایش آن نیازمند پرداخت حق بیمه بیشتر است.

سندی که برای اصلاح یا تغییر پوشش بیمه‌نامه مسئولیت مدنی صادر می‌شود؛ مانند افزایش سقف تعهدات، افزودن پوشش خسارت معنوی، انتقال مالک یا تغییر نوع فعالیت. الحاقیه مسئولیت بخشی از بیمه‌نامه اصلی محسوب و دارای کد رهگیری مستقل در سامانه اینمیبا است.

شخصی که تحت پوشش بیمه مسئولیت مدنی شخص دیگر قرار دارد و در صورت ورود خسارت به ثالث توسط بیمه‌گذار اصلی، خسارت وی جبران می‌شود. بیمه‌گذار ثالث معمولاً در بیمه مسئولیت کارفرمایان، پیمانکاران و حرفه‌ای شامل کارکنان یا اشخاص وابسته است و در بیمه‌نامه به‌صورت صریح معرفی می‌شود.

نوعی بیمه اموال است که تمام خطرهای فیزیکی واردشده به دارایی بیمه‌شده را تحت پوشش قرار می‌دهد، مگر آن‌که در استثنائات بیمه‌نامه به‌صراحت مستثنی شده باشند. بیمه تمام‌خطر در مقابل بیمه خطرهای نامبرده قرار می‌گیرد و پوشش گسترده‌تری برای اموال، ساختمان‌ها، کالا و تجهیزات صنعتی ارائه می‌کند. حق بیمه این نوع بیمه به‌دلیل گستردگی پوشش بالاتر است.

نوعی بیمه اموال که تنها خطرهایی که در بیمه‌نامه به‌صراحت ذکر شده‌اند را پوشش می‌دهد؛ مانند آتش‌سوزی، سرقت، انفجار، سیل و زلزله. هر خطر خارج از فهرست نامبرده، از پوشش خارج است و باید با الحاقیه جداگانه به بیمه‌نامه افزوده شود. این نوع بیمه حق بیمه پایین‌تری نسبت به بیمه تمام‌خطر دارد اما پوشش محدودتری ارائه می‌کند.

ارزش روز دارایی بیمه‌شده پس از کسر استهلاک و فرسودگی است که در زمان وقوع خسارت مبنای محاسبه غرامت قرار می‌گیرد. ارزش واقعی برابر است با هزینه باز جایگزینی دارایی مشابه، منهای کسر استهلاک بر اساس سن و وضعیت دارایی. در بیمه اموال و بدنه خودرو، غرامت معمولاً بر اساس ارزش واقعی محاسبه می‌شود.

کاهش ارزش دارایی بیمه‌شده بر اثر گذشت زمان، فرسودگی و استفاده است که در محاسبه غرامت بیمه اموال اعمال می‌شود. استهلاک بر اساس عمر مفید دارایی، نرخ سالیانه و وضعیت نگهداری محاسبه می‌گردد و تفاوت اصلی میان ارزش جایگزینی نو و ارزش واقعی است. در بیمه اموال، کسر استهلاک موجب پرداخت غرامت کمتر از هزینه خرید دارایی نو می‌شود.

سندی است که برای افزایش سقف تعهدات بیمه‌نامه اصلی صادر می‌شود و در مواردی مانند افزایش ریسک، تغییر شرایط قرارداد یا الزامات قانونی جدید کاربرد دارد. الحاقیه افزایش سقف در بیمه اموال، مسئولیت مدنی و مهندسی رایج است و بیمه‌گذار باید حق بیمه تکمیلی پرداخت نماید. این الحاقیه دارای کد رهگیری مستقل و در سامانه اینمیبا ثبت می‌شود.

اصل یا شرطی در بیمه اموال است که بر اساس آن، غرامت بدون کسر استهلاک و بر مبنای هزینه بازسازی یا جایگزینی دارایی نو پرداخت می‌شود. شرط بازپرکنی معمولاً با حق بیمه بالاتر ارائه می‌گردد و در بیمه آتش‌سوزی، مهندسی و اموال صنعتی کاربرد دارد. در صورت عدم وجود این شرط، غرامت بر اساس ارزش واقعی کسر استهلاک محاسبه می‌شود.

شرطی در بیمه اموال است که بر اساس آن، بیمه‌گذار موظف است دارایی را به نسبتی از ارزش واقعی (معمولاً ۸۰ تا ۹۰ درصد) بیمه کند و در صورت بیمه‌کردن کمتر از این نسبت، در هر خسارت به نسبت کسری مشارکت دارد. مشارکت در خسارت با فرانشیز متفاوت است و در بیمه آتش‌سوزی، مهندسی و اموال صنعتی اعمال می‌شود.

بیمه‌ای است که شرکت بیمه صادرکننده (cedant) بخشی از تعهدات بیمه‌نامه خود را به شرکت بیمه اتکایی دیگر منتقل می‌کند تا ریسک خود را توزیع و ظرفیت پذیرش ریسک‌های بزرگتر را افزایش دهد. بیمه اتکایی در ایران توسط بیمه مرکزی میانه و شرکت‌های اتکایی تخصصی ارائه می‌شود و برای پوشش خسارت‌های فاجعه‌بار مانند زلزله الزامی است.

مبلغی است که شرکت بیمه به عنوان هزینه فروش و خدمات به کارگزار، نماینده یا نماینده فروش پرداخت می‌کند و بر اساس درصدی از حق بیمه تعیین می‌شود. کارمزد بیمه در انواع بیمه‌های شخص ثالث، بدنه، درمان، عمر و اموال متفاوت است و توسط بیمه مرکزی در آیین‌نامه‌های نرخ‌گذاری تعیین می‌گردد.

مجوز رسمی فعالیت کسب‌وکار است که توسط وزارتخانه‌های ذی‌ربط یا اتاق بازرگانی صادر می‌شود و برای صدور بیمه مسئولیت مدنی حرفه‌ای، اموال تجاری و مهندسی الزامی است. پروانه کسب معتبر در پرسشنامه بیمه و فرایند صدور بررسی می‌شود و در صورت ابطال یا عدم تمدید، ممکن است پوشش بیمه‌نامه تأثیر بپذیرد یا باطل گردد.

نوعی بیمه مهندسی است که پیمانکاران پروژه‌های عمرانی، ساختمانی و زیرساختی را در برابر خسارت‌های واردشده به کارگاه، مصالح، تجهیزات و کار در دست اجرا پوشش می‌دهد. بیمه تمام‌خطر پیمانکاران (CAR) معمولاً به‌صورت یک‌باره برای کل پروژه صادر و شامل پوشش مسئولیت مدنی پیمانکار نیز می‌شود. این بیمه برای پروژه‌های بزرگ دولتی و خصوصی الزامی است.

نوعی بیمه مهندسی است که پیمانکاران نصب تجهیزات، ماشین‌آلات صنعتی و نیروگاهی را در برابر خسارت‌های واردشده در مرحله نصب، تست و راه‌اندازی پوشش می‌دهد. بیمه تمام‌خطر نصب (EAR) معمولاً شامل پوشش مسئولیت مدنی نیز می‌شود و برای پروژه‌های نیروگاهی، پالایشگاهی و صنعتی با ارزش بالا صادر می‌گردد. این بیمه پس از تحویل نهایی تجهیزات به پایان می‌رسد.

مجموعه قواعد بین‌المللی اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC) است که وظایف، هزینه‌ها و ریسک‌های خریدار و فروشنده در تجارت بین‌المللی را تعیین می‌کند. در بیمه باربری، اینکوترمز مشخص می‌کند کدام طرف مسئول تهیه بیمه‌نامه کالا است؛ مانند CIF و CIP که فروشنده ملزم به تهیه بیمه است و FOB و EXW که خریدار باید بیمه را تهیه نماید.

سند رسمی حمل‌ونقل کالا توسط دریایی، هوایی یا زمینی است که به‌عنوان رسید کالا، سند مالکیت و قرارداد حمل عمل می‌کند. بارنامه (B/L) در بیمه باربری اهمیت اساسی دارد زیرا مبدأ، مقصد، نوع کالا، وزن و تعداد بسته‌ها را مشخص و در صورت وقوع خسارت، مبنای مطالبه غرامت از شرکت بیمه قرار می‌گیرد.

اعلام قانونی در حمل‌ونقل دریایی است که در آن، کشتی‌دار یا فرمانده اقدامی آگاهانه و معقول برای نجات کشتی و کالا انجام می‌دهد و هزینه یا خسارت ناشی از آن بین تمام مالکان کشتی و کالا به نسبت ارزش تقسیم می‌شود. افت کلی (General Average) در بیمه باربری پوشش داده می‌شود و نیازمند ارائه اعلان رسمی و محاسبه سهم هر مالک از کل خسارت است.

بیمه‌ای است که صدور آن طبق قانون الزامی است و بیمه‌گذار مکلف به تهیه آن می‌باشد. در ایران، بیمه شخص ثالث خودرو و بیمه آتش‌سوزی واحدهای مسکونی از جمله بیمه‌های اجباری هستند که عدم داشتن آن‌ها موجب جریمه قانونی می‌شود.

بیمه‌ای است که صدور آن بر اساس تمایل و نیاز بیمه‌گذار صورت می‌گیرد و قانوناً الزامی نیست. بیمه درمان تکمیلی، عمر، بدنه خودرو و مسافرتی در دسته بیمه‌های اختیاری قرار می‌گیرند و انتخاب پوشش آن‌ها به ارزیابی ریسک فردی بستگی دارد.

شرکت بیمه‌ای است که تحت نظارت بیمه مرکزی ج.ا.ا فعالیت می‌کند و پوشش بیمه‌ای را صادر و در صورت وقوع خسارت، غرامت را پرداخت می‌نماید. بیمه‌گر دارای مجوز رسمی و تعهد به رعایت آیین‌نامه‌های بیمه مرکزی است.

سند رسمی قرارداد میان بیمه‌گر و بیمه‌گذار است که شرایط، پوشش‌ها، استثنائات، سقف تعهد و مدت اعتبار بیمه را مشخص می‌کند. بیمه‌نامه شامل شماره، کد پیگیری و مشخصات طرفین قرارداد است و مبنای مطالبه خسارت قرار می‌گیرد.

فرایند تمدید قرارداد بیمه در پایان دوره اعتبار برای حفظ پوشش بیمه‌ای است. در بیمه‌های اجباری مانند شخص ثالث، عدم تمدید به‌موقع موجب جریمه دیرکرد تعیین‌شده توسط بیمه مرکزی می‌شود و در بیمه‌های اختیاری، قطع پوشش و از دست رفتن تخفیف بی‌خسارتی را به همراه دارد.

فرم اعلام وضعیت سلامت است که بیمه‌گذار پیش از صدور بیمه درمان تکمیلی تکمیل می‌کند و شامل سابقه بیماری‌ها، جراحی‌ها و داروهای مصرفی است. عدم اعلام صحیح اطلاعات در پرسشنامه سلامت می‌تواند موجب رد خسارت یا ابطال بیمه‌نامه طبق آیین‌نامه‌های بیمه مرکزی شود.

حق جبران یا Subrogation به معنای انتقال حق مطالبه خسارت از بیمه‌گذار به شرکت بیمه پس از پرداخت خسارت است. پس از جبران خسارت، شرکت بیمه جایگزین بیمه‌گذار در مطالبه خسارت از شخص ثالث مقصر می‌شود. این اصل در قانون بیمه و آیین‌نامه‌های بیمه مرکزی تبیین شده و در بیمه‌های اموال مانند بدنه خودرو، آتش‌سوزی و مهندسی کاربرد گسترده دارد و از دریافت مضاعف خسارت جلوگیری می‌کند.

بیمه وقفه کسب‌وکار خسارت ناشی از توقف موقت فعالیت تجاری بر اثر حادثه پوشش‌داده‌شده را جبران می‌کند. این پوشش در ایران به‌صورت الحاقیه یا بخشی از بیمه آتش‌سوزی صنعتی و تجاری صادر می‌شود و شامل سود از دست رفته و هزینه‌های ثابت کسب‌وکار در دوره بازسازی است. دوره جبران و سقف تعهدات طبق آیین‌نامه بیمه مرکزی و بیمه‌نامه تعیین می‌گردد.

دوره اعتبار مهلتی است که پس از انقضای بیمه‌نامه، پوشش همچنان ادامه دارد. این مهلت در برخی بیمه‌ها مانند عمر برای جلوگیری از قطع ناگهانی پوشش به‌دلیل تأخیر در پرداخت حق بیمه تعیین می‌شود. شرایط اعمال دوره اعتبار در آیین‌نامه بیمه مرکزی و بیمه‌نامه ذکر شده و بسته به نوع بیمه متفاوت است.